..............

m 201

TR AR  DE

Söyledikleri sözler bizden ırak, ne suyumuzdan ne huyumuzdan!

Şekline bakarsınız Anadolu insanı. Konuşması dili bizden. Karakterine ve inancına gelince, bir hayli bizden uzak birileri..

Bunlarla aramızdan isimden gayrisi yabancı. Değer yargılarımız farklı, dinimize gelince temelden ve kökten uyuşmaz!

 

İçimizden yaşayarak, adından başka her şeyi bizden gayri olanlar!

Anadolu insanları olarak bizler sağa bakarız, onlar inadına sola bakar. Bizler elimizi Yaratana açarız, onlar avucunu batıya açar. Bizler Allah deriz onlar Atam. Bizler Peygamber deriz onlar Tanrı. Bizler bin yıllık şanlı tarihimiz deriz övünürüz, onlar seksen senelik karanlık çamurdan bataklıkla övünürler.

Bizler ileriye doğru bir adım atalım deriz, onlar taş devrine imrenerek taşları üst üste yığarlar, ulu ortama da dikerler. Düşünceleri sanatları ve kendileri, zannedersin taş devrinde kalma! Sonunda varmak istedikleri yegane hedefleri, köhne ve gerici bir hayat tarzıdır!.

 

Bunlarla geçinmenin yolu yoktur. Adları da bizden olsa, görünümü de bir nebze bizlere benzese.. Bunlar asla bizden değiller! Bizlerde kat’i olarak onlardan birileri değiliz!

Bakışları başka duydukları başka, düşünceleri yabancı dinleri ecnebi!. Aramızda doğru durarak, dürüst geçindikleri vakit, bu halin korunmasında bir beis yoktur. Biz kendimize, dinimize ve kültürümüze güveniyoruz. Fakat rahat durmayarak, geçmiş dikta tarihlerine imrenerek, ipi kopmuş gibi hareket ederlerse, onlara konumlarını ve yerlerini hatırlatmamız elzemdir!

Ev sahipliğimizin de bir haddi ve bir sınırı vardır! Misafirin de hayırlısı demiş atalarımız. Kimlik sorununda bocalayan, ev sahibini hakir gören yaramaz çelet yolcu, bir an evvel yoluna gerek..

Arkalarında bir damla göz yaşı akıtan da olmaz, kendilerini tutan da olmaz!.

Madem ki arzuları onlar gibi olmak, onlar gibi içerek onlar gibi çamurda debelenmek, onlar gibi inanarak onlar gibi batmak..

Alsınlar san-attan taşlarını, yüklesinler atalarının anıtlarını, varsınlar varmak istedikleri ´ortaçağ medeniyetsizlerin´ kapısına ve desinler: “Kabul edin bizleri! Ebedi hizmetkar kulunuz, biz geldik”.